Ebook ¿ Στ' αμπέλια 96 pages

Mobi Στ' αμπέλια

Ebook ¿ Στ' αμπέλια 96 pages ´ Ο Σταύρος Ζουμπουλάκης θυμάται τα καλοκαίρια της παιδικής του ηλικίας στο χωριό Συκιά της Λακωνίας Εδώ δεν υπάρχει χώρος για εξωραϊστική νοσταλγία αλλά η απροκατάλ?οντισμένου κόσμου Αυτός ο κόσμος με συγκινεί βαθιά όχι γιατί είναι ο κόσμος της παιδικής μου ηλικίας –δεν ήταν άλλωστε αποκλειστικά– αλλά γιατί είναι ο κόσμος των αγαπημένων μου ανθρώπων των ανθρώπων που με αγάπησαν και τους αγάπησα πολύ Τον σκέφτομαι πάντα με συγκίνηση αλλά δεν τον νοσταλγώ Υπάρχει συγκίνηση χωρίς νοσταλγία ίσως μάλιστα να είναι έτσι πιο αδρήΣτΖ Το βιβλίο ως σύντομη απεικόνιση ενός σκληροτράχηλου κόσμου της Ελληνικής επαρχίας που πλέον έχει καταποντιστεί έχει ενδιαφέρον πέρα από αυτό όμως δε βρήκα κάτι άλλο Το γενικότερο ύφος μου φαίνεται αρκετά ψυχρό και αποστασιοποιημένο κάτι που υποθέτω εξηγείται από το γεγονός ότι ο συγγραφέας ούτε νοσταλγεί ούτε υπολήπτεται ιδιαίτερα τον κόσμο αυτό και τον τρόπο ζωής του εξάλλου αυτό δηλώνεται ξεκάθαρα προς το τέλος του βιβλίου

Σταύρος Ζουμπουλάκης Ä Στ' αμπέλια Book

Ο Σταύρος Ζουμπουλάκης θυμάται τα καλοκαίρια της παιδικής του ηλικίας στο χωριό Συκιά της Λακωνίας Εδώ δεν υπάρχει χώρος για εξωραϊστική νοσταλγία αλλά η απροκατάληπτη αν και όχι χωρίς διάθεση κατανόησης και τρυφερότητα ματιά πάνω σε έναν κόσμο σκληρό την ελληνική επαρχία της δεκαετίας του ‘60 Λογοτεχνική γραφή αυτοβιογραφική ενδοσκόπηση ψυχολογική μαρτυρία και ? ΒαρέθηκαΕντιτΌχι θα το εξηγήσω το αρχικό βαρέθηκαΜε ενόχλησε που στο τέλος ενός βιβλίου που στερείται συναισθηματικού βάθους αλλά δεν είναι και καθαρά περιγραφικό της ζωής στ αμπέλια ο συγγραφέας μιλά για την υπεροχή που νιώθει εξαιτίας αυτών των δύσκολων εμπειριών που ζούσε ως διακοπές 3 μήνες το χρόνο απέναντι στους βουτυρόκωλους που τα βρήκαν όλα εύκολα

Pdf ¸ Στ' αμπέλια Ä Σταύρος Ζουμπουλάκης

Στ' αμπέλια?τοχασμός δένονται με αξεδιάλυτο και γοητευτικό τρόπο Δεν βρίσκω τίποτε πιο βαρετό από το να ακούς ή να διαβάζεις για τα παιδικά χρόνια κάποιου πρέπει πράγματι να τον αγαπάς πολύ για να το αντέξεις Δεν είχα καμιά διάθεση να διηγηθώ εδώ τα δικά μου παιδικά χρόνια παρά τόσο μόνο όσο χρειαζόταν για να αποτυπωθεί το χνάρι αυτού του αιωνόβιου χτεσινού μα και οριστικά κατα? Νομίζω ότι δεν έχω διαβάσει πιο τίμιο οπισθόφυλλο απ'αυτό εδώ Ο Ζουμπουλάκης λέει ότι δεν υπάρχει πιο βαρετό πράγμα να ακούς ή να διαβάζεις για τα παιδικά χρόνια κάποιου εκτός ίσως αν τον αγαπάς πολύ Αυτό ακριβώς είναι το βιβλίο αναφορά στα 9 καλοκαίρια που πέρασε σαν παιδί Στ'αμπέλια Μακριά από προσπάθειες συγκίνησης με κάποιον τρόπο αποστασιοποιημένα Για τους πιο παλιούς έχει την αξία της μνήμης Για τους πιο νέους δεν είμαι σίγουρος